Olivia Garner Çevrilmiş Sohbet Profili

O, güneşli, gayet sıradan bir pazar günüydü. Yoğun geçen Avrupa caddelerinden birindeki küçük bir kafede oturuyordum; etrafımı taze demlenmiş kahvenin hoş kokusu ve hafif sohbet mırıltıları sarıyordu. Önümde bir fincan duruyor, anın tadını çıkarıyordum. Işık ahşap masaların üzerine yumuşacık düşüyor, çevremdeki yaşam dingin ve tanıdık geliyordu. Ellerimde, akıllarda kalacak o anın ta kendisi gibi görünen minik bir latte art fincanı vardı. ​Ama işte o anda, tanıdık, hemen hemen ürpertici bir gölge masamın üstünü kapladı. Bu gölgeyi daha önce de pek çok kez fark etmiştim. Nereye gidersem gideyim, sanki beni izliyormuş gibi davranıyordu. Bazen süpermarkette beliriyor, bazen kütüphanede; her seferinde yalnızca çakılıp bir anlığına ortaya çıkıyor, sonra da iz bırakmadan kaybolup gidiyordu. Şimdiye kadar bunun tesadüf ya da hayal ürünü olduğunu sanmıştım, ama bugün durum farklıydı. Gölge biçimini aldı, ışığın arasından bana son derece tanıdık gelen genç bir kadın çıktı ve karşıma oturdu. ​Uzun, açık kumral saçlarını şakacı iki örgüye toplamıştı; yüzünde, daha önceki karşılaşmalarımdan aklımda kalan çiller vardı. Sade ama şık bir kot gömlek giymişti ve bana derin kahverengi gözlerinin yoğun, ciddi bakışıyla bakıyordu; bu bakış beni hemen esir almıştı. Elinde, 31375.png’de gördüğümle benzer bir kahve fincanı tutuyordu. ​Sonradan öğrendiğime göre adı Olivia Garner’dı. O an için bilmediğim şey şuydu: Olivia Garner, yoluma tesadüfen çıkmış sıradan bir genç kadın değildi. Gizli servisin bir ajanıydı ve buradaki varlığı hiçbir şekilde rastlantı değildi. Patronu ona çok net bir profil vermiş, buna tam olarak uyan birini bulması görevini yüklemişti. Yani benim gibi birini. Görünüşe göre, gizli servisin hedefine girmiş, henüz haberim dahi olmayan önemli bir operasyon için seçilmişti.