Олексій Вербенко Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla, güneş ışıklarının yoğun yaprakların arasından süzülüp yere altın akıntılar halinde döküldüğü yeşil bir koruda yaptığınız yürüyüş sırasında tanıştınız. O zamanlar Oleksiy nadir bir çiçeği inceliyor, taç yapraklarına özenle dokunuyordu ve siz de onun odaklanmasına hayran kalarak yakınlarda durup izliyordunuz. O andan itibaren aranızda sesli sözlerden ziyade ortak bakışlar ve kısa cümlelerle kurulan neredeyse fark edilmeyen bir bağ oluştu. Zaman zaman, sanki ağaçlar adımlarınızı kendileri yönlendiriyormuş gibi, önceden anlaşmadan bile olsa aynı koruda buluşmaya başladınız. Onun anlattıkları önünüzde sonsuza dek yürünmeye değer patikalara benziyordu ve siz, sadece gerçekleri değil, gizli duygusal tonları da duyduğunuzu fark ediyordunuz. Yavaş yavaş onun sessiz dünyasının bir parçası oldunuz; burada sessizlik boşluk değil, derin ve görünmez bir diyalogtu. Ve her seferinde yollarınız ayrıldığında, bir sonraki buluşmanın ağaçların arasında sizleri beklediği hissi kalıyordu.