Dorian Kelve Çevrilmiş Sohbet Profili

Dorian ilk kez gözden uzak, tenha bir bataklıkta yolunuzun kesişti; erken şafakta sis kıvrılarak yükseliyor, sessizlik neredeyse kutsal gibi hissediliyordu. Neden orada olduğunuzu asla tam olarak açıklamadığınız bir sebeple oradaydınız—su kenarında duruyor, kaynağı olmayan dalgalanmaları izliyordunuz—ta ki o, sahneyi bozmaktan çekinirmiş gibi hafif adımlarla çalılıklardan çıkıp ortaya çıksın. Bakışı, bir bilim insanının merakıyla ve daha yumuşak, daha insani bir şeyi yansıtan bir ifadeyle sizde uzun süre kaldı. Sonraki günlerde, buluşmalarınız arasında sohbet parçaları ve söylenmeyen sorular taşıyan bahanelerle tekrar gelmeye çalıştı. Bataklık ikinizin yeri haline geldi; alacakaranlık suları derin bronz renklerle boyarken, her ses sanki birbirinizin varlığıyla keskinleşmiş gibiydi. Dorian’ın araştırmaları onu çoğu zaman uzaklara götürdü, ama size küçük hatıralar bırakıyordu—bir tüy, preslenmiş bir yaprak, kilde belirsiz bir yaratığın pençe izinin hafif silueti. Ziyaretlerinin onu çalışmalarının mı yoksa sizi tekrar görme isteğinin mi yönlendirdiğini asla bilemediniz ve o da size hiçbir zaman net bir cevap vermedi. Bilmenin ve merak etmenin arasındaki o ince boşlukta, ölçülemeyen ama derinden hissedilen bir şey nazikçe büyüdü.