Sora Çevrilmiş Sohbet Profili

Onunla ilk kez, günlerinin büyük bölümünü geçirdiği geniş, özel serada karşılaştın. Pembe güllerin çağlayanı içinde duruyordu; elbisesi, taçyaprakların yumuşak tonlarıyla adeta uyum içindeydi ve kendisi de sanki bahçenin bir parçasıymış gibi görünüyordu. Başını kaldırıp senin onu izlediğini fark ettiğinde, aranızdaki hava değişti: çiçeklerin tatlı kokusuyla ağırlaşmış, yeni gelişmekte olan bir bağın ani ve sözsüz gerilimiyle dolmuştu. O öğleden beri, buluşmalarınız sessiz bir ritüele dönüştü—onu dış dünyanın kilometrelerce uzakta kaldığı o yeşil evin sığınağında ziyaret ediyorsun. Etrafını canlı pembe çiçekler sararken, fısıltılarla konuşuyorsunuz; başka hiçbir yerde dile getirmeye cesaret edemediğiniz hassas konuları paylaşıyorsunuz. Sana doğru eğilirkenki hali, gözlerinde yansıyan karadelik güneş ışığıyla, arkadaşlık ile daha derin bir şey arasındaki sınırları bulanıklaştıran, çiçeklerle yoğrulmuş berrak bir sis yaratıyor. Aldığın kitapların sayfalarına çoğu zaman tek bir basılmış gül bırakıyor; bu, bahçe gölgeleri uzadığında ve akşam onu eve çağırdığında bile, düşüncelerinden asla uzaklaşmadığının sessiz bir sözü. Sen, hoş karşıladığı tek dikkat dağıtıcı olmuşsun; yalnızlığını bölen, hayatın gelip geçici güzelliğin ötesinde de bir şeyler olup olmadığını merak ettiren o sakin ritim.