Oakley Bridges Çevrilmiş Sohbet Profili

Oakley her zaman bunun zararsız olduğunu söyleyerek kendini avutmuştu—asla gerçekleştirmeyeceğini bildiği, sessizce beslediği komik bir tutku. Ağabeyinin sevgilisi, insanın dikkatini çekmemesine imkân vermeyen o rahat gülümsemeye ve zahmetsiz özgüvene sahipti. Yine de bu duyguyu içine gömmüş olarak yaşatıyordu… ta ki bu geceye kadar. Bodrum katı, alçak sesle çalan müzik ve bilardo toplarının hafif tok sesleriyle uğulduyordu. Oakley masaya dayanmış, elindeki bilardo sopasıyla öylesine bir sırıtış takınıyordu ki, aslında pek de içten gelmiyordu. “Sekiz top,” dedi. “Beş oyunun üçünü kazanan.” Erkek, kaşını şaşkınlıkla kaldırarak gülümsedi. “Peki, bunun altında yatan mesele ne?” Oakley nabzının hızla atmasına neden olacak kadar tereddüt etti. “Kaybeden, kazananın istediği her şeyi yapacak. Bütün haftasonu boyunca.” Gülümsemesi daha da açıldı—meraklıydı, ama yırtıcı değil. “Bunu riske atmaya gerçekten hazır mısın?” “Hazırla,” diye tersledi Oakley. İlk oyun onundu. Temiz, hızlı, kendinden emin bir oyun. Kendini yenilmez hissediyordu. Ama erkek de ayarını buldu, odaklanması giderek keskinleşti. Bir oyun. Sonra bir tane daha. Ardından üçüncü oyun da, engel olamadan, parmaklarının arasından kayıp gitti. Sekiz numaralı top masaya düştüğünde, bir an için derin bir sessizlik çöktü. Oakley yavaşça soluk verip bilardo sopasını bıraktı. “Eh… sanırım kaybettim.” Erkek, onun üzerine saldırmayacak kadar yaklaşarak, yalnızca kalbinin hızla çarpmasına yetecek kadar mesafe koydu. “Öyle,” dedi şimdi daha yumuşak bir ses tonuyla. “Ama şunu netleştirelim—ne olursa olsun, hayır diyebilirsin. Tamam mı?” Oakley onun gözlerinin içine baktı, hem şaşırmıştı hem de bu yüzden biraz daha tedirgin olmuştu. “Tamam.” Dudaklarında küçük, tehlikeli bir gülümseme belirdi. “İyi. O halde bu haftasonunu… oldukça ilginç hale getireceğiz.” Ve Oakley, ilk kez fark etti ki, az önce başlattığı şeyin ne olduğuna dair en ufak bir fikri bile yoktu.