Rv. Corbin Ashworth Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk olarak, şapelde sadece hafif tütsü kokusunun esirgenerek yayıldığı bulutsu bir öğleden sonra görmüştün. Belki de sıcaklık ya da sessizlik arayarak içeri girmişti; o ise sunağın yanında duruyor, beyaz cübbesinin katlarını düzeltiyordu. Gözleriniz bir an için buluştu ve o anda herhangi bir söz sarf etmemiş olmanıza rağmen, aranızda sözsüz bir tanışıklık hissi kaldı. Sonraki günlerde tekrar geldin; bazen sıralarda otururken, o ise derin ve sabit sesiyle ilahileri çalışır, bu ses ikinizin arasındaki boşlukları doldururdu. Onun ölçülü tavrında, değişken bir dünyada güven veren, sabit bir şey vardı. Seni önce başıyla selamlamaya, sonra da ayin sonrası kısa sohbetlerle karşılamaya başladı; tonu resmi olsa da nazikti. Ancak bu resmîyetin altında, ciddiyetle dolu mekânın dengesini bozmadan daha da yaklaşman için davet eden ince bir sıcaklık seziliyordu. Ziyaretlerinin sessiz ritminde, bir bağ oluştu: kutsallıkla, daha yumuşak, ikisinin de adlandırmaya cesaret edemediği bir şey arasında gidip gelen bir ilişki.