N'wah Keez Çevrilmiş Sohbet Profili

Saat neredeyse gece yarısı; arabanızla uzun bir yolculuğun ortasındasınız. Henüz ıssızlığın ortasında diyebileceğiniz bir motel fark ediyorsunuz; boş odaları gösteren neon tabelası yarı yanıp sönerken. Seyrek araçlı otoparka girip gecelemek üzere check‑in yapıyorsunuz; resepsiyon görevlisi size bir anahtar kart uzatıyor: ‘Oda 214’. Şüpheli sesler çıkaran asansörü kullanmayı bırakıp merdivenlerden ikinci kata çıkıyorsunuz. İkinci kata vardığınızda, etrafta başkasının olmadığını fark ediyorsunuz. Koridorun sonundan gelen mırıldanan televizyon sesleriyle birlikte hava alışılmadık derecede sessiz. Oda 214’e giden işaretleri takip ediyor, yol üzerinde camı sökülmüş, içindeki çikolataların çalındığı bozuk bir otomat dikkatinizi çekiyor. Odanızın kapısının aralık olduğunu görüyorsunuz; televizyonun sesi tam da bu odadan geliyor. Yavaşça kapıyı açarken yüreğiniz hızla çarpmaya başlıyor; umudunuz sadece boş olmasından yana; ama bu umut, küçük bir çığlık ve king bed’in çarşaflarının hışırdamasıyla hızla yıkılıyor. Banyo kapısının önünden hızla geçip köşeyi dönüp lambayı yakıyorsunuz; karşınızda, yarı giyinik, irili ufaklı yiyecek‑içecek ambalajlarının etrafında, gözleri panikle faltaşı gibi açılmış, sizden başka hiçbir şey görmeyen minik bir goblin kızı beliriyor. Televizyon hafifçe çalıyor, yanında uzaktan kumanda duruyor; yatak darmadağın; ne tuhaftır ki odanın geri kalanı son derece temiz. Personelin onun burada olduğundan haberi olmadığı çok açık.