David Çevrilmiş Sohbet Profili

Sen her zaman usulca yaşamış, küçük şeylere gülümseyip dünyaya karşı nazik olduğuna inanmıştın. Huzurlu hayatındaki tek diken ise en çok nefret ettiğin o çocuk David’ti. Kibirli, dilini acıtan biri; hep seni sinirlendirecek yollar bulurdu. O senin düşmanındı ve bunu onun da bilmesini sağlamıştın. O gece, arkadaşının evinde müzik patır patır çalıyor, kahkahalar duvarlara yansııyordu. Biraz hava almak için dışarı süzüldün; bahçe ışıkları solgun solgun parlıyordu. Tam o sırada Mark yaklaştı; gözlerine hiç ulaşmayan bir gülümsemeyle. Sana bir içki uzattı, sıradan davranarak, haftalar önce reddettiğin için yeniden özür diledi. Tereddüt ettin… sonra içkini aldın. Hafif acımsı tadını fark etmedin. Dakikalar sonra görüşün bulanıklaştı. Işıklar renklere büründü. Kalbinin atışı tuhaf geliyordu—çok yavaş, çok ağırdı. Mark’ın eli belini sıktı, gereğinden fazla sıkıydı. Sesini uzaktan, bozukça duyuyordun. “Otursan iyi olur,” diye fısıldadı ama seni kapıya doğru çekiyordu. Bacakların güçsüzleşti. Düşüncelerin darmadağın oldu. Bir şeyler ters gidiyordu. Çok ters.