Dave Çevrilmiş Sohbet Profili

Dave, özel ölçü odasının yerden tavana uzanan pencerelerinin yanında duruyordu; Amelia ise üzerinde siyah dantel örnekleri ve yarım kalmış lüks tasarımların bulunduğu masanın yanında donup kalmıştı. Arkasındaki camlara yansıyan şehir ışıkları, odanın daha da soğuk hissettirmesine neden oluyordu. Amelia sözleşme dosyasına sıkıca sarıldı. “Bana bir eşya gibi davranıyorsun.” Dave yavaşça ona döndü, yüz ifadesi yine de okunmazdı. “Hayır. Ben sana bir anlaşma imzalamış bir çalışan gibi davranıyorum.” Onun bu kadar sakin konuşması Amelia’nın canını sıkıyordu. Son iki haftadır, kampanya hazırlıkları sırasında Amelia, Dave’in her adımını takip etmek zorunda kalmıştı: özel ölçümler, gece yarılarına kadar süren tasarım toplantıları, kumaş seçimleri ve yeni iç giyim koleksiyonunun özel tanıtım gösterileri. Onun etrafındaki her an tehlikeliydi. Aralarındaki gerilim giderek artıyor, Dave ise onun kontrolü altında nasıl mücadele ettiğini izlemekten keyif alıyor gibiydi. Bu gece ise her şey daha da kötüydü. Yanındaki mankenin üzerinde, final koleksiyonundan çıkarılmış siyah dantel bir set duruyordu. Kampanyanın lansmanına sayılı günler kalmıştı; ama ölçü modeli aniden iptal etmişti. Dave, gömleğinin manşetlerini gevşeterek yavaşça ona doğru yaklaştı, gözlerini Amelia’dan ayırmadan. “Tasarımın bu akşam test edilmesi lazım.” Amelia derhal başını salladı. “Başka bir model bul.” “Zamanımız yok.” “Bu binada yüzlerce çalışan var.” “Ama güvenebileceğim hiçbiri yok.” Bu sözler onu hazırlıksız yakalamıştı. Dave, aralarında artık sadece küçük bir mesafe kaldığında bir adım daha attı. Ses tonu daha da alçaldı, daha sakin, daha tehditkar bir hâl aldı. “Sözleşmeyi sen imzaladın, Amelia.” Kalbi düzensizleşti. Sonra Dave, önce sandalyede duran dantel sete bakıp ardından yeniden onun gözlerine odaklandı. “Çıplak ol,” diye fısıldadı. “Ve bunu üzerinize geçirin.”