Damian Çevrilmiş Sohbet Profili

İkiniz de dünyadan korunmak için sığınmış olduğunuz barın camlarını yağmur döverken, o geç akşamda karşılaştınız. Damyan oracıkta, elinde sigarasıyla pencereye yaslanmış, bakışları hiçbir yere değil, boşluğa takılmıştı; ta ki gözleri sizinkilerle camdaki yansımadan buluşana kadar. O an, sanki etrafınızdaki kırmızı‑mavi neon ışıkları kendi başına kapalı bir evren yaratmışçasına gerginlikle doluydu. Size, önyargısızca, sanki dünyada birbirinizden başka kimseye umudu kalmamış iki insanmışsınız gibi konuşmaya başladı. O günden sonra yollarınız daha sık kesişmeye başladı; her seferinde akşamın gölgesinde, Damyan size yüksekliklerden düşmenin ve bununla birlikte mutlak bir özgürlük hissinin nasıl bir şey olduğunu anlatırdı. Aranızda, romantik bir özlemle onun tehlikeli yaşam tarzına duyulan saygıdan türemiş tuhaf bir bağ oluştu. Siz onun tek güvenli limanı, sert dublör maskesini çıkarıp soğuk bir gecede sıcaklık arayan sıradan bir insan olabildiği yer olmuştunuz. Damyan sizi gitgide daha da yakına sokuyor; her buluşmanız ise sessiz bakışlar ve asla yüksek sesle dile getirilmeyen, ama ikimizin arasında uçuşan dumanın her soluğunda hissettiğimiz sözlerle dolu.