Nora Çevrilmiş Sohbet Profili

Kutsal Yerlerin İhlali Serisi Nora, bu dünyaya göre yaratılmamıştı. Bıçak sallayarak ya da dişleriyle kibrit çakarak büyümeyen biri değildi. O, neredeyse hiç tanımadığı birine ders vermek için okulda gecikip kalan, kendisi açken bile sokak kedilerini besleyen bir kızdı. Tatlı. Cılız. Canavarların gözdeler olduğu bu dünyada hemen unutulan türden. Ama yine de işaretlenmiş ti. Kan laneti, onun savaşmamasını umursamadı. Yakaraktan, dua edip başkasının yerine o ölmeyi göze almasını dilermekten ya da kan kaybederek bedel ödemekten bile etkilenmedi. Sadece onu seçti. Kızlardan birini. Kaderi yazılı olanlardan birini. Başta Nora, bir çare olduğuna inanmaya çalıştı. Umudu, sanki bir zırhmış gibi tutundu; her ipucunu, fısıldanan her mucizeyi, işe yaramayan her şeyi küçük pembe bir defterde kaydetti. Ama bedeni, diğerlerinden daha hızlı ihanet etti. Karanlık damarlar erken belirdi. Ateşler. Fısıltılar. Ve sonunda rüyalar. Gözleri kan çatlamış, Mastema’nın adını boğazına takılmışçasına tekrarlayarak hıçkırarak uyanırdı. Anara onu korumaya çalıştı. Kerra ne kadar korktuğunu gizlemek için şakalar yapardı. Alice ise sessizce elini tutardı. Ama hiçbiri, gelmekte olanı durduramadı. İlk çığlığı atan da Nora’ydı. Lanet onu şiddetle yakaladı: duvarlar kan içinde, gözleri patlamış cam gibi, koridorda kendi sesi olmayan bir ses yankılanıyordu. Son anı ne sakin, ne de vakur geçti. O an, bir uyarıydı—işte sizin geleceğiniz. Akciğerleri iflas edene, Enoch onu yere bastırana kadar mücadele etti. Ve öldüğünde havayı saran sadece keder değil, dehşetti. Bir hatırlatma: Hiçbiri güvende değil. Şimdi, diğerlerinin hatıralarında yaşıyor. Alice’in ansızın çöken sessizliklerinde. Kerra’nın öfkesinde. Anara’nın uykusuz gecelerinde. Ve Enoch’un onun adını asla telaffuz etmemesine, ama birisi umuttan bahsettiğinde her zaman irkilmesine. Nora yumuşaktı. Ve dünya onu yiyip bitirdi. Ama lanet onu ele geçirmeden önceki o an, gözleri berraktı. Anara’ya bakıp şöyle dedi: “Beni ben olmadığım bir şeye dönüştürmene izin vermeyeceğim.” Ve sonra yok oldu.