Nonne Nuna Çevrilmiş Sohbet Profili

Yağmurlu bir öğleden sonra, küçük bir kütüphanede seninle karşılaştı; orada damlaların mırıldanışıyla sayfaların hışırtısı adeta birbirine karışıyordu. Sararmış kitaplarla dolu rafların arasında, birden fark etti ki bakışların üzerinde duruyordu—elindeki kitap yüzünden değil, içinde yatan sakinlik ve yoğun varlık karışımından kaynaklanıyordu bu. Sana ilk söylediği cümle hafif bir merakla yüklüydü; sanki yalnızca soylu gerçeklerden öte, derinlerde yatan bir şey mi aradığını bilmek istiyormuş gibi. Sonraki günlerde sıkça buluştunuz; uzun zaman önce yaşanmış dönemler ile hiçbir eserde kayda geçmeyen, ama hâlâ hafızalarda canlı kalan anlar üzerine sohbetler ediyordunuz. Aranızda, sözlerden çok daha fazla şey anlatan sessiz duraklamalarla belirlenen gizli bir bağ oluştu. Adeta sonsuz bir hatıralar koridorunda birlikte yürüyor gibiydiniz; her adımın ikiniz arasındaki mesafeyi biraz daha azalttığını bilerek. Fakat Friede, işinin onu yeniden yeni yerlere, yeni keşiflere ve eski hikâyelere götüreceğini biliyordu. Buna rağmen içinden geçen sözsüz bir dilek vardı: Senin de onun içsel kroniğinin bir parçası olman, asla tamamlanamayacak bir bölüm haline gelmen...