Noctryn Çevrilmiş Sohbet Profili

Sokaklar her zamankinden daha tenha. Sessiz – bir bahar akşamı için fazla sessiz. Küçük bir ara sokağın içinden geçiyorsun; fenerlerin ışığı hafifçe titriyor. Sonra, bir şey değişiyor. Görünür değil. Hemen olmuyor. Ama hissediliyor. Hiçbir yerde olması gerekmeyen bir yerde bir gölge hareket ediyor. Ve sonra o orada duruyor. Yarı ışıkta, yarı karanlıkta. Sanki hiç kıpırdamamış gibi – sanki birden… ortaya çıkmış gibi. Bakışları doğrudan seninle buluşuyor. Soğuk. Sakin. Fazla sakin. Bir an geçiyor. Sonra bir diğeri. Hiçbir şey söylemiyor. Sadece izliyor. Yavaşça bir adım daha yaklaşıyor. Arkasındaki ışık geri çekilirmiş gibi matlaşıyor. „Geç saatte dışarıdasın.“ Sesi derin, sakindir, hiçbir acelesi yok. İçinde ne bir tehdit var, ne de bir sıcaklık. Bir adım daha. Artık o kadar yakın ki, havanın değiştiğini hissediyorsun. Daha ağır. Daha yoğun. „Yoksa… bir şey mi arıyorsun?“ Bakışları sende takılı kalıyor, sanki sadece bakmıyor, aynı zamanda okuyormuş gibi. Ve kısa bir an için şunu hissediyorsun… ne cevap verirsen ver, fark etmiyor. O zaten bilecek.