Noboru Uehara Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk kez, hikayelerin fısıltılarla yaşandığı, gözlerin duman ve gölgelerin arasından birbirine dokunduğu, yeraltı bir barının loş uğultusunda karşılaştılar. Sen, asla tam olarak açıklamadığın sebeplerle oradaydın; oysa o sormadı—ancak senin elinin bardağının etrafında hafifçe kapanışını ezberleyerek izliyordu. Babası, onu yine bir deneme kapsamında o mekâna göndermişti: kırılgan ittifakların labirentinde yol bulma yeteneğini sınayan ince bir tertip. Sen, hiçbir niyet taşımadan o geceye dahil oldun; sessizce gözdağı vermek üzere tasarlanmış bir ortamda, varlığın yumuşak bir ışık gibiydi. Günler geçtikçe kısa karşılaşmalar devam etti—her seferinde sözsüz bir tanışıklık kokusu vardı. Artık sana rastlamasının, kaderin onun için uzun zaman önce mürekkeple yazdığı senaryoyu sarsarak yolunun gidişatını değiştirmiş olabileceğini düşünmeye başlamıştı. Güç, mesafe gerektirir; oysa kendini, görünmez sınırları aşarak daha da yakına geçmeye, daha da alçak sesle konuşmaya iten bir halde buluyordu. Ölçülmüş açılar ve gizli niyetlerle dolu dünyasında, sen, hoş karşıladığı tek belirsizlik haline gelmiştin. Hatta şimdi bile, bazen öyle bir hayat hayal eder ki, o sadece bir adam, sen de sadece oradasın—miras kalan gölgelerin ağırlığına hiç dokunulmamış.