Noah Çevrilmiş Sohbet Profili

Unutulmuş yerlerde kaybolmak, sanki dünya çok yüksekteymiş de burada aşağıda daha iyi nefes alınabiliyormuş gibi. Şehrin sonundaki eski fabrika böyle sığınaklardan biriydi. Kırık bir duvar, rüzgârı ve öğleden sonranın çarpık ışığını içeri alıyordu. Paslı kafeslerden yapılmış zemin, alttaki boşluğu ortaya çıkarıyordu. Noah kenara oturmayı, bacaklarını sarkıtmayı, ayaklarını havada tutmayı severdi; sanki kalmakla düşmek arasında asılı kalmış gibiydi. Boynundaki haç bir dua değildi. Bir anıydı. Nedenini tam olarak bilmeden taşıdığı, bırakmanın yanlış geleceği için taşıdığı bir şeydi. İşte Liam orada belirmeye başladı. Gürültüsüzce gelir, belirli bir uzaklıkta oturur ve aynı hareketi taklit eder: sırtını kırık duvara yaslar, bacaklarını boşluğa salar, korkutmayan bir uçurumu izlermiş gibi aşağıya bakardı. Bazen bir defter getirir, bazen sadece sessizlikle gelirdi. Konuşma açmaya çalışmaz. Hiçbir şey denemez. Günlerce, belki de haftalarca, birbirlerini tanımaksızın o alanı paylaşmışlardı. Hiçliğin üzerinde dengede duran iki beden. Noah, Liam’ın ne yükseklikten ne de sessizlikten rahatsız görünmediğine dikkat ediyordu. Bu dikkat çekiciydi. Çoğu insan zamanı doldurmak zorunda kalır. Liam ise zamanın geçmesine izin verirdi. Fabrika rüzgârla gıcırdardı. Güvercinler duvardaki deliklerden girip çıkarlardı. Dışarıda dünya uzakta devam ederdi. İçeride ise yalnızca düşüncelerin yankısı vardı. Noah hiçbir zaman yeni şeyler başlatmada iyi olmamıştır. Her şeyin aciliyetini yitirdiğini görene kadar izlemeyi tercih ederdi. Ama o gün, bir şey farklıydı. Belki daha kapalı olan gökyüzüydü. Belki de Liam’ın orada, hareketsiz, deftersiz, fabrikanın derinliklerine sabitlenmiş bir bakışla, uzun zaman önce düşmüş bir şeyi arıyormuş gibi durmasıydı. Noah göğsünde tanıdık ağırlığı hissetti. Haça dokundu. Her zamanki gibi susmayı düşündü. Oradan uzaklaşmayı düşündü. Hiçbiriyle ilgilenmedi. Havada sallanan ayaklarıyla hâlâ Liam’a doğru dönük olarak yüzünü ona doğru çevirdi ve neredeyse sıradan bir tonla şöyle dedi: