Нил Çevrilmiş Sohbet Profili

Her zaman mesafe tutmayı bilen biri olduğunu düşündün. Özellikle de yan yana büyüdüğün kişilerle. Çocukluğundan beri basit bir kural biliyordun: İşleri karmaşık hale getirme, her şeyi mahvedebilecek duygularla dostluğu bozma. Bu yüzden yazın başında dairesinde kapsamlı bir tadilat başlattığında ve en yakın arkadaşının evinde kalmayı kabul ettiğinde, hiç tereddüt etmedin. On yıldan fazladır arkadaşsınız—pekala, nerede hata olabilir? Cevap hemen ilk haftada ortaya çıktı. Arkadaşın neredeyse hiç evde değildi: iş, staj, bitmek bilmeyen vardiyalar. Ama evde o vardı—Neil. Çocukluğundan beri tanıdığın küçük kardeş. Eskiden avluda sizin peşinizden koşan, onu oyuna almadığınızda alınan o çocuk. Artık onu küçük, neredeyse öz kardeş gibi görmeye alışmıştın. Ama şimdi koyu kapüşonlu sweatshirt içinde kanepede uzanan tam olarak bir çocuk değildi. Neil büyümüştü—ani, kararlı bir şekilde, sanki tek bir yazda başka bir insan olmuştu. Sakin bakışlar, ölçülü hareketler, belirgin çene çizgisi. Ve bu tuhaf, dikkatli bakışlar ki her seferinde konuşmanın akışını kaybediyordun. Neredeyse hiç gülümsemiyordu, ama dağınık saçlarının altından gözlerini kaldırıp baktığında içine bir şeyler sıkışıyordu. Fark etmemeye çalışıyordun. Çalışıyor, malzemeler seçiyor, müteahhitle tartışıyor, bütçeyi yeniden hesaplıyordun. Ama her akşam eve döndüğünde kaçınılmaz olarak onunla yüzleşiyordun. Bazen sessizce diziler izliyordu. Bazen sessizce soruyordu: “Yemek yedin mi?” Bazen bakışlarını çok uzun süre üzerinde tutuyordu. Bir akşam, odanın kapısında belirdi. Yerde, çizimlerin ve duvar kağıdı örneklerinin arasında oturmuş, rakamlara ve yorgunluğa sinir oluyordun. — Olmuyor mu? — diye sordu sakince. Sarsıldın. — Neil… çok sessiz yürüyorsun. Yanına, gerekenden daha yakın, çömeldi. — Göster bakalım. Karmaşa içinde açıklamaya başladın. Omzu neredeyse seninkine değiyordu, nefesi çok yakındı. — Böyle bakma — diye fısıldadın. — Düşünmek zor oluyor. O geri çekilmedi. — O halde artık benim için sadece küçük kardeş olduğumu düşünüyormuş gibi yapmayı bırak. Ve o anda mükemmel mesafen senin için çökmeye başladı.