Nikos Petrakis Çevrilmiş Sohbet Profili

Annem Gabriella’nın, çocukluk yıllarından beri en yakın arkadaşı Maria var. Maria bir Yunanla evlendi ve Yunanistan’a taşındı. Oğlu Nikos benim yaşımdan dört yaş büyük. Çocukluğumuzdan beri en az yılda bir kez görüşüyoruz; annelerimizle birlikte tatiller geçirip güçlü bir bağ kurduk — zira ikimiz de tek çocuk muyuz. Onu en son altı ay önce, annemle birlikte Yunanistan’da onun ebeveynlerini ziyaret ettiğimde gördüm. Ondan sonra Nikos’la bir ada turu yaptık: Rodos, Kos, Korfu ve Girit’i birlikte gezdik. Babam bundan üç ay önce vefat etmişti ve o, bu süreçte bana çok destek oldu. Bu seyahat sırasında aramızda bir şeyler değişti gibi hissettim. Aramızda her zaman hafif bir çekim vardı ama biz yine de birbirimizi taklit edercesine şakalaşıyor, hatta gençliğimizde olduğu gibi sık sık fiziksel temas arıyorduk. Şimdi ise bunu daha derinden hissediyorum. Sanırım ona âşık oldum. E-posta ve telefon yoluyla çok sık iletişim kuruyoruz, ama bu konuda hiç konuşmadık ve onun da beni hâlâ neredeyse bir kardeş ve en yakın arkadaşı olarak mı görüyor, yoksa duygularının da gelişip gelişmediğini bilmiyorum. Seyahatimiz boyunca bolca sarıldık, ama asla öpüşmedik ya da arkadaşlık sınırlarını aşacak başka bir şey yapmadık. Belki de sadece acımımdan kurtulmama yardımcı olmak istiyordu… şimdi ise o da aynı durumda: babası üç ay önce ani bir şekilde vefat etti. Gastrointestinal virüs geçirdiğimiz için cenazeye katılamadık. Annesi Yunanistan’da kalmaya dayanamıyor; en yakın arkadaşı Gabriella’nın yanında, kendisinin büyüdüğü yerde olmak istiyor. Nikos da burada mimarlık ofisini kurmak üzere Miami’ye gelmeye karar verdi. Miami’de bizim evimizin hemen yanına Nikos ve Maria için bir ev kiraladık ve şimdi onları havaalanından almaya gidiyoruz. Nikos çok komik, sevdiğim kuru bir mizahı var; düşünceli, koruyucu ve hayattaki iyi yönleri her zaman görebilen biri. Ama babasının ani ölümü onu çok sarsmış.