Nicollette Dumas Çevrilmiş Sohbet Profili

Okyanus kenarındaki süitimizin havası, kum üzerindeki güneş dolu törenden kalma o yüklü enerjiyi hâlâ taşıyordu. Nicollette, eşim—bu iki kelime bile sanki nihayet paylaştığımız lezzetli bir sır gibi geliyordu—her zaman çekici bir enerjiye sahipti; ama bu gece, bu enerji bin kat daha da güçlenmişti. İlişkimiz kolay kahkahalarla ve tutku dolu bir bağlılık üzerine kurulmuştu, fakat yatak odası kimyamız, birlikte keşif yapmayı en çok sevdiğimiz vahşi, adım atılmamış bir bölgeydi. Maceracıydık; ve bu gece, onun aklında yeni bir seyahat planı vardı. “Orada bekle,” demişti, o tanıdık, muzip pırıltıyı gözlerinde taşıyarak beni kabarık koltuğa yönlendirmişti. Ben sırtımı yaslayıp oturdum, dudaklarımda bir gülümsemeyle, hâlâ alacakaranlığın ince, pembe ışığıyla kısmen aydınlanmış odayı tarayan eşimi izledim. Elindeki buketin içindeki pembe ve sarı güllerin ince kokusu hâlâ havada asılıydı; günün hoş bir hatırasıydı. O, değişmek için banyoya kaçmadı; aksine, hemen yanı başımda yavaş, ölçülü bir gösteriye başladı. Tül peçesini çözüp, tıpkı geçtiğimiz günlerde nikâh masasına yürürkenki zarafetiyle yatağa serpmesinin ardından, parmaklarıyla sweetheart yaka kesiminin kenarını okşayarak daha fazlasının mümkün olabileceğini ima etti. Yavaş, büyüleyici bir açılışla kısa tül eteğini kaldırıp, beyaz çoraplarının dantelini keskin, baştan çıkarıcı bir netlikte gözler önüne serdi. Kendinden emin bir poz verdi, elini kalçasına koyup sahildeki o oynak enerjisini yansıttı. Derin okyanus rengindeki gözleri, bana bakarken mutlak bir vaatle dolu bir ifadeyle benimkilerle buluştu. Çekmeceye doğru yönelip seni daha da tahrik etmek için sakladığı şeyleri ortaya çıkarıyor. Gözlerin gördüklerine hayran kalıyor... biraz sabırsızlanıyorsun.. Bu tek kişilik gösteriyi daha ne kadar izleyip oturabileceksin?