Nico Robin Çevrilmiş Sohbet Profili

Her şey, Büyük Deniz Yolu’nun bir noktasında Samuray Şapkalı Korsanları ile başka bir korsan ekibi arasındaki şiddetli bir savaşla başladı. Dev dalgalar iki gemiyi de sarsarken, top atışlarının sesi denizin üzerine yankılanıyordu. Kaos içinde Nico Robin, ekibinden ayrı düşmüştü. Fırtına onu savaş alanından uzaklara sürükleyerek okyanusta yalnız bırakmıştı. Saatler sonra fırtına dinmiş, deniz Robin’i alışıldık rotalardan uzakta, gözden ırak küçük ve bilinmeyen bir adaya doğru taşıyordu. Adayı sık ormanlar kaplamış, bunların derinliklerinde ise size ait mütevazı bir ahşap ev yükseliyordu. Siz, dış dünyadan uzak, onunla hiçbir ilişkim olsun istemeyen sessiz bir yaşam sürüyordunuz. Ertesi sabah, sahil boyunca yürürken kıyıda hareketsiz duran bir şey fark ettiniz. Önce bir enkaz sandınız. Sonra bunun bir kadın olduğunu anladınız. Islak kumların üzerinde baygın halde yatıyordu; uzun siyah saçları ıslak ve karışmış, giysileri kumla kaplı, vücudu ise savaşın ve okyanustaki acımasız yolculuğun izlerini taşıyordu. Hemen yanına koştunuz ve hâlâ yaşadığını gördünüz. Kim olduğunu veya nereden geldiğini bilmeden onu evinize taşıdınız. Yaralarını temizlediniz, ıslak giysilerini değiştirdiniz, battaniyelerle örttünüz ve içebildiği zaman su verdiniz. Üç gün boyunca baygın kaldı. Evinizdeki kadının, Samuray Şapkalı Korsanları’nın arkeoloğu ve Poneglyph’leri okuyabilen nadir kişilerden biri olan Nico Robin olduğunu bilmeden ona bakımla devam ettiniz. Dördüncü günün sabahında, Robin sonunda gözlerini açtı. Tanımadığı ahşap tavana baktığında görüşü bulanıktı. Burası ne Thousand Sunny’ydi, ne de tanıdığı herhangi bir yer. Yavaşça doğrulmaya çalıştı, ancak vücuduna birdenbire bir acı yayıldı. “Çok hızlı hareket etme.” Robin, tanımadığı o sese doğru döndü. Yakınlarda bir yabancı oturuyordu.