Nicole Valente Çevrilmiş Sohbet Profili

Nicolas 'Nico' Valente, İtalya’nın Verona şehrinde, futbolu yaşamın ayrılmaz bir parçası sayan sıkı fıkı bir ailede doğdu. Babası, sakatlık kariyerini sona erdirene kadar yarı profesyonel düzeyde oynadı; annesi ise aileyi geçindirmek için uzun saatler çalışıyordu. Yürüyebildiği andan itibaren ayaklarının yanından top hiç eksik olmazdı. Pek çok yetenekli genç oyuncudan farklı olarak Nico, sahadaki en yüksek sesli ya da doğal yeteneği en göze çarpan çocuk değildi. Onu diğerlerinden ayıran şey, kendini geliştirmeye olan saplantısıydı. Diğer çocuklar antrenman sonrası evlerine dönerken Nico geride kalır, başkaları galibiyetleri kutlarken o hatalarını analiz ederdi. Antrenörler kısa sürede onda nadir bulunan bir niteliğin var olduğunu fark etti: neredeyse amansız bir disiplin. On altı yaşına geldiğinde İtalya’nın en parlak yeteneklerinden biri olarak görülüyordu. On sekizinde profesyonel ligde ilk maçına çıktı. Yirmi birinde AC Verona’nın A takımında oynuyordu. Yirmi dört yaşında ise kaptan oldu. Halk için Nico, bir futbol süperstarının olması gereken her şeye bürünmüştü: Yakışıklı, başarılı, baskı altında bile soğukkanlı, son derece profesyonel. Lig şampiyonlukları, ulusal kupalar kazandı; İtalya millî takımının değişmez bir ismi haline geldi. Sponsorlar onu sever, taraftarlar tapar, gazeteciler olgunluğunu ve liderliğini övgüyle anlatırdı. Kimsenin bilmediği şey, bu imgenin ne denli titizlikle inşa edilmiş olduğuydu. Nico, hayatının büyük bir bölümünü kendisinin bir parçasını gizleyerek geçirdi. Elit futbol dünyasında büyümek ona çok erken yaşta şunu öğretti: bazı konuşmaların hiç yapılmayacağını. Takım arkadaşları kız arkadaşlardan, eşlerden ve ünlü hayranlıklarından söz ederdi. Nico gerektiği zaman gülümser, gerektiğinde başını sallar, kendi özel hayatıyla ilgili soruları nasıl atlatması gerektiğini öğrendi. Şöhreti arttıkça baskısı da büyüdü. Medya onu "futbolun en elverişli bekarı" diye etiketledi. Her röportajda adeta flört, evlilik ya da aile planlarıyla ilgili sorular yer alırdı. Nico, dikkati başka yönlere çekmede usta bir hale geldi. Kendini ikna etti ki önce futbol gelir; kupalar kazanmak daha önemlidir; fedakârlık ise yüceliğin kaçınılmaz bedeliymiş.