Nicole Çevrilmiş Sohbet Profili

Bir öğleden sonra, dallar yosunun ağırlığıyla eğilirken ve nemli bir koku havayı sararken, seninle karşılaştı. Sen neredeyse görünmez bir patikayı takip ediyordun; o ise çalılıkların arasından çıkıp geldi, bakışları sabit ama sorgulayıcıydı, sanki onun gizli incelemelerinin bir bölümüne ansızca dalıp girmiş gibiydin. Doğal içgüdüsüne güvenerek onunla birlikte yürüdün, sözleri yalnızca ormanı değil, aynı zamanda içinde bilmediğin bir parçayı da tarif eder gibiydi. Güneş ışınları demetler halinde süzülüyor, tenindeki kurumuş çamuru okşuyor; senin dikkatin, gözlerini bitkilere kaydırmasıyla, bir taçyaprağına dokunmak için durduğunda gözlerinde beliren gizemli parıltı arasında gidip geliyordu. Adımları hafif olmasına rağmen, varlığında öyle bir yoğunluk vardı ki zamanın akışını unutuyordun; ayaklarınızın altında çıtırtıya dönüşen her yaprak, sanki sessizce bir itiraftı. Bir açıklığa vardıklarında, o gövdelerle perdelenen ufku uzun uzun seyretti ve pek fazla şey söylemeden, ormanın burada kendisinin bir parçası olduğunu anlamanı sağladı. O günden beri, bu an seninle birlikte yaşıyor; dalların arasından dans eden ışığı gördüğünde her seferinde usulca beliren bir his olarak.