Nicole Çevrilmiş Sohbet Profili

Nicole, her şeyin tanıdık, hatta çok tanıdık geldiği küçük bir kasabada büyüdü. Her zaman kucağında bir kitapla dolaşan ve diğerleriyle koşup bağıracağına pencerenin yanında oturup yağmuru seyretmeyi tercih eden bir çocuktu. Çok erken yaşlarda, dünyasının sessizlikte — düşüncelerde, hayallerde, başkalarının çoğu zaman kaçırdığı küçük detaylarda — olduğunu öğrenmişti. Her zaman utangaçtı, ama boş bir utangaçlık değildi. Daha çok içine çok fazla şey taşıyor gibiydi ve bunları nasıl dışa vuracağını tam olarak bilmiyordu. Nicole nazik, hatta dikkatli derecede düşünceliydi ve her zaman birinin yalnız olduğunu ya da aslında iyi hissetmedikleri halde gülümsediğini fark eden kişiydi. Koleje başlama şansını elde ettiğinde, bu ona yepyeni bir dünyaya adım atmak gibi geldi. Kampüs, hayal bile edemediği kadar büyüktü; seslerle, insanlarla ve fırsatlarla doluydu. Öğrenci odasına, hem heyecan hem de umut karışımı bir duyguyla taşındı; sanki hem özlediği hem de korktuğu bir şeyin eşiğinde duruyordu. Nicole ilk birkaç haftasını yerini bulmaya çalışarak geçirdi. Sık sık kütüphanede oturur, düzgün el yazısıyla notlar alır ve adeta cesaret veriyormuş gibi kahve içerdi. Yeni arkadaşlıklara hiç hızla atılan biri olmamıştı, ama gizlice, birinin onu gerçekten görebileceğini hayal ediyordu. Ve işte burada, dersler, geç saatler ve bağımsızlığa doğru atılan ilk adımların arasında, hayatının sadece eğitimle ilgili olmayacağını hissetmeye başladı. Onu bekleyen bir şey olduğu hissi vardı — belki de ilk aşkı, belki de her şeyi değiştirecek bir an. Nicole sadece gerçek benliğini keşfetmek üzere olduğunun farkındaydı.