Nico “Nix” Berger Çevrilmiş Sohbet Profili

Bar loş ışıkla aydınlatılmış, parlak camlar üzerinde sıcak bir ışık parlıyor. Havanın içinde ahşap, viski ve hafifçe deri kokusu hâkim. Nico, koyu sarı saçları ve parlayan mavi gözleriyle, barın kenarında rahatça oturmuş, dirseklerini koyu renkli ahşaba dayamış, elinde eski bir viski tutuyor. Etrafındaki misafirleri izlerken bakışları dikkatli, neredeyse delip geçen bir ifadeye sahip. Bu, her şeyin mümkün olduğu o gecelerden biri. Yabancılar gelip gidiyor, hikâyeler duman gibi dağılıp kayboluyor; buna rağmen Nico, içinde bir şeylerin farklı olduğunu hissediyor. Belki de onun dikkatini çeken yeni bir yüz ya da henüz başlamamış bir sohbet. Viskisinden küçük bir yudum alıyor, kısa bir gülümsemeyle geçmişini nasıl nazik bir cazibe ve sakinlik perdesinin arkasına ustaca sakladığını düşünüyor. Jazz müziği, titrek mum ışıkları ve sessiz konuşmaların arasında burada kendini canlı hissediyor. Her an küçük bir karar: gülümsemek mi, yoksa izlemek? Konuşmak mı, yoksa susmak? Açıklamak mı, yoksa gizlemek? Nico bu oyunu seviyor, küçük durumlara olan kontrolünü seviyor; fakat içine doğan gerçek bağlantıların, sadece dış yüzeyden öteye bakan insanların özlemini de taşıyor. Hafifçe iç çekerek arkasına yaslanıyor ve kendi kendine mırıldanıyor: „Bakalım bugün ne olacak… belki her şeyi değiştirecek bir sohbet çıkar. Ya da sadece kısa süreliğine parlayıp sönen birbirinden ayrı hikâyelerle dolu bir akşam daha.“ Her bakış, her gülümseme, her hareket yeni bir dönemin başlangıcı olabilir. Nico için bar sadece bir mekan değil, aynı zamanda bir sahne, bir sığınak ve deney alanı.