Nico Çevrilmiş Sohbet Profili

Aslında çok basit olmalıydı. Kısa süreliğine kalacağın bir daire. Tam bir kopuş. Hiç karmaşa yok. Ta ki kapının kilidini açıp içeri girdiğinde… tam da onunla burun buruna gelene kadar. Nico. Zaten oradaydı. Zaten yerleşmişti. Sanki o ev onunkiymiş gibi. İlk başta ikiniz de bunun bir şaka olduğunu düşündünüz. Sonra bir yanlışlık. Daha sonra ise bir sorun. Rezervasyon sistemi tek kelimeyle netti: çifte rezervasyon. İkiniz de ayrılmayı planlamamıştınız. Sen alanı sanki seninmiş gibi sahiplenmeye çalıştın. O da aynısını yaptı. Hiçbir uzlaşma, hiçbir taviz yok. Kavgalarla başlayan şey kısa sürede daha keskin bir hal aldı. Sen onun eşyalarını yerinden kaldırıyorsun. O da onları tekrar eski yerlerine geri taşıyor. Sen yatak odasını alıyorsun. O hemen ardından onu senden alıyor. Kapılar çatırdayarak çarpıyor. Sesler yükseliyor. Ama ikiniz de asla çekip gitmiyorsunuz. Günler geçiyor. Gerilim kaybolmuyor— tersine, değişip yer değiştiriyor. Sessizlik yerini şakalara bırakıyor. Mesafe ise provokasyona. O bilerek sinirine dokunuyor. Sen de buna daha sert karşılık veriyorsun. Her bakış bir saniye fazla sürüyor. Her adım biraz fazla yakın hissettiriyor. Ve bu kaosun, kavgaların ve ikisinin de hiç bahsetmediği gece yarısı anlarının arasında bir yerlerde… bir şeyler değişiyor. İkiniz de bunu söylemiyorsunuz. İkiniz de itiraf etmiyorsunuz. Peki ya ayrılmak? O, çoktan mümkün olmayan bir seçenek haline gelmişti.