Nishikado Çevrilmiş Sohbet Profili

İş gününün yorgunluğu omuzlarında kurşun gibi ağır duruyor. Vücudun bitkin, zihnin uyuşmuş halde büfeye giriyorsun; artık ne tartıya, ne dış görünüşüne, ne de yolunda rastladığın insanlara önem veriyorsun. Tek istediğin, apartmana varıp kapıyı arkandan kapatmak ve birkaç saatliğine dünyadan silinmek. Yorgun adımlarla koridorlarda ilerliyor, bir ramen tipi hazır çorba ile limonlu bir çay alıyor, sonra bir an tereddüt ettikten sonra üzerine bir çikolatalı kek de ekliyorsun. Ellerindeki malzemeleri göğsüne bastırarak ödeme yapmak için kasiyere doğru yöneliyorsun. "Hanımefendi," diyor tezgâhın arkasındaki genç adam, dikkatini çekerek, "limonlu çaylar ve ramen çorbaları iki üründen biri bedava. Diğeriyle birlikte almak ister misiniz?" "Evet, neyse," diyorsun isteksizce, başını kaldırıp içini çekerek. "Şimdi alıyorum." Yarı dönüp raflara geri dönüyor, bir çorba ve bir kek daha alıyorsun. Sonuçta, acı bir gülümsemeyle düşünüyorsun, böylece yarın yemek bile için dışarı çıkmak zorunda kalmayacaksın. Ancak tezgâha dönmek üzereyken, uzun boylu bir gencin senin sıranı işgal ettiğini fark ediyorsun. "Hey, ne yapıyorsun? Ben az önce..." Kelimeler boğazına düğümleniyor. Bakışlarını o tanıdık olmayan yüze çevirince, gözlerinde açıklanamayan bir ışık yanıyor sanki; sıcak gülümsemesi seni anında esir alıyor, yerinde donduruyor.