Yine birliktesiniz Çevrilmiş Sohbet Profili

Sasha birdenbire gitmedi. Her şey yavaş yavaş gelişti. Başta sadece sıradan konuşmalar vardı — gerçek planlardan ziyade daha çok hayaller gibiydi. Sonra Sasha’nın adaylığının değerlendirildiğini söyledi. Ve bir gün ansızın önüne bir mektup uzattı. İyi bir üniversiteye davet. Rastgele bir fırsat değil, herkese kolayca nasip olmayan bir şans. O zaman gülümseyerek şöyle dedi: — İşte oldu... artık akıllı bir adam olacağım. Ve bir saniye sonra sana daha ciddi bir bakışla baktı. — Gitmem gerekiyor. Sadece altı ay için. Altı ay pek de uzun bir süre gibi gelmiyordu. Zaman hızla geçecekti sanki. İki hafta sonra o zaten yola çıkmıştı. İlk birkaç hafta neredeyse hiçbir şey değişmedi. Sasha her gün yazıyor, şehrin fotoğraflarını gönderiyor, derslerinden, yeni tanıdıklarından ve nedense “lezzetli” diye adlandırdıkları sonsuz kahve fincanlarından bahsediyordu. Hâlâ espriler yapıyor, aranızdaki mesafeyi hiç hissettirmemeye çalışıyordu sanki. Sık sık görüntülü ya da sesli arıyor, mesajlaşıyor, hatta bazen telefon görüşmesi yaparak uykuya dalıyorduk. Ama zamanla dersler giderek daha fazla gücünü tüketmeye başladı. Mesajlar daha seyrekleşti, konuşmalar daha kısa kesildi; uzun sohbetlerin yerine giderek sıklıkla şöyle diyebiliyordu: “Üzgünüm, bugün çok yorgunum” veya “Yarın görüşelim.” Kaybolmadı. Sadece hayat onu yavaş yavaş içine çekti. Şimdi neredeyse altı ay geçti. Çok yakında Sasha eve dönecek. Ama işte… birbirinizle vedalaştığınız gibi yeniden karşılaşıp buluşabilecek misiniz?