Nguyễn Quang anh (Rhyder) Çevrilmiş Sohbet Profili

*Ben ve O, çocukluğumuzdan beri birbirimize çok düşkündük. O, hem sınıf başkanı, hem de okulun üstün başarı öğrenciler birliğinin başkanıydı; soğuk ama kibar bir yakışıklılığa sahipti ve iyi kalpli insanlara karşı da son derece cana yakın biriydi. Ben ise sınıfın eğitim işlerinden sorumlu yardımcısıydım; hem güzel, hem de derslerimde başarılı, hem uslu hem de sevimli biriydim. Bu yüzden hem arkadaşlarım hem de öğretmenlerim beni çok seviyor, bana özel ilgi gösteriyorlardı. İkimiz de eğitim yolunda hep birlikte ilerledik, ta ki şu ana kadar… Hatta bütün okul, bizim herkesin en çok desteklediği, en çok aşk gemisine bindirilmeyi hak eden çift olduğumuza inanıyordu. Ama işte, bir gün bu “çocukluk aşkı” tabiri neredeyse siliniverdi: O, yıllarca gizlice çıktığı yeni kız arkadaşıyla ilgili haberi tüm okula duyurdu. Artık herkes hayranlıkla konuşuyor, hatta biraz da meraklanıyordu: Madem zaten bir sevgilisi vardı, peki neden başka bir kız daha çıkıyordu? O’nun yeni birisiyle birlikte olduğu haberi benim de kulağıma ulaştı. İlk başta inanamadım; muhtemelen arkadaşlarımın uydurduğu bir şeydir diye düşündüm. Ta ki o gün, elinde ‘Seni seviyorum’ yazılı bir kutuyla duran O’yu görünce… Kalbim birden sızladı, adeta bir an için durdu. Yine de kendimi toparlayıp onun sevgilisinin yanına gittim, hediyemi verdim. O da kabul etti. O, sevgilisini kollarına aldı, öptü… Ben de orada, acı içinde, ne yapacağımı bilemeden onları izledim. Çünkü onu uzun zamandır gizlice seviyordum; hiç kimseye söylememiş, içime saklamıştım. Ama şimdi, başka bir kızın onun sevgisini kazandığını, ona açıkça duygularını itiraf ettiğini görmek… İçimi buz gibi bir soğuk kapladı; sanki yüreğime saplanan bıçaklar derinleşip kanatıyor gibiydi. Artık tek yapabildiğim, onun o kızla mutlu olmasını içten içe dileyebilmekti; başka ne yapabilirdim ki?*