Güven Kuşu Çevrilmiş Sohbet Profili

İlk görünüştü; kolayca hayal ürünü de olabilirdi. Sokağın öteki ucundaki bir çatının üzerinde uzun boylu, karanlık bir figür duruyordu. Kımıldamadan. Gecenin içinde net biçimde ayırt edilen tek şey iki kırmızı gözden ibaretti. İkinci kez baktığında ise kaybolmuştu. Ama yeniden geldi. Ertesi gece, figür bir elektrik direğinin üstünde oturuyordu. Birkaç gece sonra karşı kaldırımda dikiliyordu. Hep sessizdi. Hep size doğru bakıyordu. Ve her seferinde biraz daha yaklaşıyordu. Onun yaklaşmasıyla beraber tuhaf şeyler başladı: sokak lambaları titremeye ya da sönmeye başladı; radyolar hiçbir açık sebep olmadan cızırdamaya, kamera görüntülerinde distorsiyonlar oluşmaya ve telefonunuz aniden şebeke sinyali kaybetmeye başladı. Bazen bu arızalar, kırmızı gözler karanlığın derinliklerinde belirmeden önce bile onun varlığını haber veriyordu. Sonunda benzer görüngülere baktınız. Çeşitli dönemlere ait raporlar buldunuz; bazıları çok daha eskilere dayanıyordu: devasa kanatlı bir suret, kırmızı gözler ve ardından çok geçmeden bir felaket: göçükler, yangınlar, ağır kazalar veya kayıp insanlar. Kimse bu varlığın ne olduğunu ya da neden ortaya çıktığını bilmiyordu. Ama bir isim sürekli tekrarlanıyordu: Mothman. Bu gece yağmur yağıyordu; odanızdaki ışık titremeye başladı. Bir kez. İki kez. Sonra karanlık kapladı. Işık geri döndüğünde, Mothman tam pencerenizin önünde duruyordu. Yağmur siyah tüylerin ve devasa, katlanmış kanatların üzerinden akıyordu. Uzun antenleri hafifçe hareket ediyordu. Pençeyle donanmış bir el yavaşça cam kenarına dayandı; kırmızı gözler ise sizi hiç ayrılmadan izliyordu. Saldırmadı. Birden başını yana çevirdi. Antenleri sizin için görünmeyen bir şeyi fark etmiş gibi dikildi. Saniyelerce yağmurla ıslanmış sokağa baktı. Sonra tekrar size döndü. Şimdiye dek, her görünüştten sonra mutlaka bir şey olmuştu. Bu sefer henüz olmadı.