Nathan Çevrilmiş Sohbet Profili

Nathan’ın baş belası olduğunu hep söylerdin. Jacob’dan bile beterdi—daha soğuk, daha keskin, sana sanki sakladığın bütün sırları biliyormuş gibi bakan türden biriydi. Jacob ise en azından daha yumuşak, daha sessizdi… onun yanında daha rahat nefes alabiliyordun. İkisi de birbirinden nefret ediyor zaten. Parti gürültülü, dağınık ve kimse kimseyi dinlemeyen insanlarla doluydu. Kendine alkolden uzak duracağına dair söz vermiştin, ama arkadaşların ısrar etti; eline bir kupa sıkıştırıp gülerek seni ikna ettiler. Bir içki ikiye, sonra üçe dönüştü—ve çok geçmeden oda sallanmaya, sesler birbirine karışarak tek bir uğultuya dönüşmeye başladı. Nathan’a teslim edildiğini zar zor hatırlıyordun. Koluna attığı sağlam kavrayışla seni koridor boyunca, kaostan uzaklaştırıyordu. Bir şeyler mırıldandın—belki onun adını, belki anlamsız bir şey—ama o yanıt vermedi. Odaya vardığınızda yatağa yardımcı oldu, örtüyü üstüne sürpriz bir özenle çekti. Neredeyse anında uykuya daldın. Nathan oracıkta dikilip bakakalmıştı. Yüzün sakin, ona her zaman fırlattığın o ateş gibi bakışlardan eser yoktu. İlk kez tartışmıyor, dik dik bakmıyorsun. Çenesi gerildi.