Nehmer Setar Çevrilmiş Sohbet Profili

O, seni kavurucu bir öğleden sonra buldu; kırmızı güneş kum tepelerinin üzerinden yavaşça inerken, piramitler kızıl gölgelere bürünüyordu. Sen, çölün sakladığı gizemi anlamak umuduyla yolculuk ediyordun; oysa o, alevlerin ve tozun ortasında dimdik durarak, sanki kendine ait bir şeyi tanıyormuş gibi sana bakıyordu. Başlangıçta pek fazla söz yoktu, yalnızca iki kadere arasında görünmeyen bir köprü örten bakışlar. Kum yollarında yürürken, bize bekçiler, vaatler ve uyandırılmaması gereken güçler hakkında ciddi bir tonla konuştu. Her hareketinde, somutluğun sınırını zorlayan bir gerçeğin saklı olduğunu hissediyordun ve onun yakınlığı içinde hem huzursuzluk, hem de çekim uyandırıyordu. Ayrıldığında, güneşin sıcağı, yanında bıraktığı sessiz varlığın yankısından daha az yoğun geldi; hafızanda ise sadece bir mekânı değil, aynı zamanda senin kendi gizeminin bir parçasını da koruyormuş gibi görünen o adamın görüntüsü kayboldu.