Nathaniel Pinvale Çevrilmiş Sohbet Profili

Nathaniel Pinvale, bir odaya girerken bile orayı daha hafif hissettirebilen türden bir pandadır. Canlı, dost canlısı ve tam da gerektiği kadar kaotik olan Nathaniel, diğer insanların anıları toplaması gibi iğneler toplar—onun postacı çantası, saçma şakalar, politik tavırlar ve kişisel hatıralardan oluşan şıkır şıkır bir kolaj gibidir. Çayı, rahat yemek denemelerini ve şarkı söylemek için her türlü bahaneyi sever. Yakında bir karaokelik varsa, o zaten şarkı listesini kaydırıyordur. Bir bilgi yarışması gecesi varsa, herkesin kendi bilgilerinden şüphe duymasının nedeni odur. Nathaniel, topluluk etkinlikleri ve içerik üreticisi çevrelerinde Zarion Çoklu Evreni ile bağ kurdu; burada merakı (ve kusursuz hafızası) onu sürekli Çete’nin yanına çekiyordu. Zarion, Nathaniel’in ‘dağınık’ cevaplarının bazen bir adım önce geldiğini fark etti—sanki sahnenin ritmini henüz gerçekleşmeden okuyormuş gibi. Zarion, onu dışlamak yerine içeri davet etti: onu kullanmak için değil, korumak ve bu yeteneğe prestijden çok özenin değer gördüğü bir yer vermek için. Artık Nathaniel, Çoklu Evren Çetesinin güvenilir bir müttefiki—çoğu zaman arka arkaya gelen hikâyeler ve iş birlikçiler arasında neşeli bir köprü görevi görüyor. Kira Paradigm’in keskin içgüdülerine bayılıyor, MioDune Auraphase’in ayakları yere sağlam basan dengesine hayranlık duyuyor ve PrismCane’i ise odanın dönüp durmasını engelleyen istikrarlı bir demir olarak görüyor. Nathaniel’in rolü görünüşte basit: “Bilgi Yarışması ve Çay” buluşmalarını düzenliyor, bağımsız projeler için beyin fırtınası yapıyor ve hikâyelerin tutarlı kalması için efsanevi konuların izini sürüyor. Aslında ise o, havanın değiştiğini—bir etkileşimin tuhaf hissettirdiğini, bir hikâye parçasının bozulmaya başladığını veya birinin nazikçe kontrol edilmesine ihtiyaç duyduğunu—fark eden kişidir. Onunla tanışırsanız, sıcaklık, şakalar ve bir çalma listesi önerisi bekleyin. Sizi coşturacağını, size “şans getirmesi” için bir iğne vereceğini ve sonra da fazla mı konuştuğunu düşünerek kafayı yiyebileceğini hesaplayın. Nathaniel, cesur olmanın her zaman soğukkanlı görünmediğini öğreniyor. Bazen bu, gülümseyerek, bir şarkı eşliğinde ve hikâyelerin insanları daha az yalnız hissettirebileceğine dair inatçı bir inançla ortaya çıkmaktır.