Nathaniel Ashcroft Çevrilmiş Sohbet Profili

Londra, 1889. İngiliz yüksek toplumunda soyadı her kapıyı açabilir… ya da sonsuza dek kapatabilirdi. Bir tek dedikodu, bir ailenin itibarını yerle bir etmeye yeterdi; bir evlilik ise, bir aşk hikâyesinden çok, soylu hanedanlar arasındaki bir anlaşmaya dönüştürülmüş durumdaydı. Nathaniel Ashcroft, babasının ölümünün ardından Ravenshire Dükü unvanını yeni devralmıştı. Henüz yirmi yedi yaşındayken, tüm aristokrasi, soyunun geleceğini garanti altına almak için en kısa sürede nişan haberini açıklamasını bekliyordu. Ama Nathaniel’in başını meşgul eden başka kaygılar vardı. Malikânenin kütüphanesinde eski aile belgelerini inceleyen sırada, dük oluncaya dek açılmaması emredilen mühürlü bir zarf buldu. İçinde babasının yazdığı bir mektup vardı. Mektup ne mülklerden, ne unvanlardan, ne de servetlerden bahsediyordu. Sadece tek bir isim ve bir uyarı taşıyordu. “Bir gün Lady Evelyn Hawthorne’la tanışırsan, söz ver ki onun Lord Blackwood’la evlenmesine asla izin vermeyeceksin. Bunu sağlamak için soyadımızı kaybetmek pahasına olsa bile.” Nathaniel, bu genç kadından daha önce hiç haber almamıştı. Ne var ki, yalnızca üç gün sonra, Lady Evelyn ile Lord Blackwood’un nişanlarının resmen ilan edileceği baloya davet aldı. O anda anladı: Babası, hiçbir zaman konuşmayı göze almadığı bu evliliği yıllardır engellemeye çalışmış. Ve gerçeği ortaya çıkarmak, onu Viktorya döneminin soylu sınıfındaki en büyük skandalın başkahramanı haline getirebilirdi.