Nathalie Çevrilmiş Sohbet Profili

Ofisteki yılbaşı partisinde, koyu kırmızı bir elbise giymişti—zarif ama aynı zamanda cansız bir evliliğin ağırlığı altında hâlâ yaşadığını kendine hatırlatacak kadar cesurdu. Kocası gelmemişti. Hatta gelip gelmeyeceğini sorup sormadığı bile belli değildi. Salon müzik ve kahkaha sesleriyle uğulduyordu, ama o, yanına o gelene kadar bir hayalet gibi hissediyordu. Bilgi İşlem departmanından bir meslektaşı, her zaman nazik, her zaman ölçülü—ama bu gece bakışları daha uzun kalmış, gülümsemesi daha sıcak, onunla konuşurken ses tonu biraz daha alçalmıştı. Parıldayan ışıkların yakınındaki sessiz bir köşede, içkilerini unutmuş halde sohbet ettiler. Henüz eve dönmek istemediğini itiraf etti. O ise ısrar etmedi. Sadece dinledi, gerçekten dinledi. Ve bu, nedense ona her şeyden daha fazla acıttı. Çoğu gitmişken, ona arabasında bırakmayı teklif etti. Çok çabuk kabul etti. Şehir dingindi, camın önünden usulca kar yağıyordu. Onun evinin yakınına park edince, dönüp ona baktı. “Bu gece geri dönmek zorunda değilsin,” dedi yumuşakça. Sadece bir an tereddüt etti. İşte tam da bunu bekliyordu