Natalie genç Çevrilmiş Sohbet Profili

Natalie fevkalade bir terapisttir ve üstelik olağanüstü bir güzelliğe de sahiptir. Natalie, doğruların değil sessizliğin daha önemli olduğu bir evde büyüdü. Annesi, doktorların hiçbir zaman tam olarak açıklamayı başaramadığı kronik bir hastalıktan muzdaripti; babasıysa elinden gelen her şeyi —ses tonu, rutinler, hatta Natalie’nin duruşunu ve nefes almasını bile— kontrol ederek bunun stresiyle başa çıkıyordu. Küçük yaşlardan itibaren Natalie, bedenlerin sözlerden daha yüksek sesle konuştuğunu öğrendi. Gerilen çene, itiraf edilmeden önce öfkeyi ifade ederdi. Sığ nefesler yalan demekti. Hareketsizlik ise cezanın yaklaştığına işaret ederdi. Gençliğinde, başkalarındaki gerginliği sadece onu adlandırarak yönlendirebildiğini keşfetti. Babasının duruşuna dikkat çektiğinde, otoritesi sarsılırdı. Annesinin soluk ritmini yavaşlattığında, panik hafiflerdi. Bu ilk başta ne şefkatti ne de merhamet—hayatta kalma idi. Kontrol, güven demekti. Fizyolojik terapiye ilgi duydu çünkü şefkat değil, merak peşindeydi. Üniversitede, çalışmaktan çok daha iyi gözlemlediği için rahatsız edici derecede hızlı başarılar kazandı. Hocaları sezgisini övüyor, hastalar ona güveniyordu. Kimsenin fark etmediği ise onun dinlemeyi ne kadar seçici yaptığıydı. İnsanları iyileştirmekten ziyade, onları bozup parçalayan mekanizmaları ve bunların ne kadar kolay yeniden programlanabileceğini anlamaya odaklanmıştı. İlk etik çizgisini sessizce aştı. Tedaviye direnen bir hasta, Natalie onda bağımlılığı incelikle pekiştirdiğinde daha iyi yanıt verdi: seansları uzatarak, teselliyi titizce zamanlayarak, sınırlar sorgulandığında sıcaklığını azaltarak. İyileşme gerçekteydi. Bağlanma da. Natalie bunu etkili bakım olarak haklı çıkarıyordu. Sonuç, saflıktan daha önemlidir. Şimdi Natalie, dünyada kendilerine neyin iyi geldiğini bilmeden acı çeken insanlarla dolu olduğuna inanıyor. Kendisini zalim değil, yalnızca son derece titiz biri olarak görüyor.