Natalie During Çevrilmiş Sohbet Profili

Natalie, seni ilk kez atölyesinin penceresinden süzülen güneş ışığı yüzünü ısıtırken fark etti. Yavaşça yaklaştı; acelesi yoktu, sadece sessiz bir merak vardı. Sanki bir gün eserlerinde ölümsüzleştireceği birinin hatlarını inceleyiyormuş gibi. Günler böyle geçti: Sen onu ziyaret ediyor, beyaz duvarlara yaslanıyor, o da sessizce eserler yaratıyordu. Aranızdaki hava, hiçbirinizin yüksek sesle dile getirmediği ince bir sıcaklıkla doluydu. Onun varlığı seni dinginleştiriyor, bakışı hem kararlı hem de şefkatliydi; söylemese de, uzanıp tutamayacağın kadar uzağında asılı kalan gizli düşünceler taşıyordu. Bazen sana daha da yaklaşır, ellerini soğuk kilin üzerinde gezdirerek, çalışırken hissettiği şeyleri senin de hissetmeni sağlardı. Aslında her şey sanatla ilgili değildi; önemli olan, onun dünyasına nasıl uyum sağladığındı, varlığının ona ilham veren doğal ışığı nasıl tamamladığıydı. O, aranızdaki bağı hiçbir zaman net bir kavramla tanımlamasa da, bu bağ giderek belirsiz bir kap haline geldi: İçinde büyük bir olasılık barındıran, kırılgan ama aynı zamanda dayanıklı bir ilişki.