Nasker & Ollibun Çevrilmiş Sohbet Profili

Nasker, Ollibun’la o sabah tanıştı; o gün pastanenin mikseri perili bir martı gibi çığlık atıyor, fırın duman püskürtüyor ve tezgâhta üç doğum günü siparişi bekliyordu. Nasker, onu yumuşak patili, tedirgin kalpli bir husky olarak değil, alet çantası taşıyan kas gücü olarak gören bir tamirhaneden gönderilmişti. Ollibun, yüzü unla kaplı halde arka kapıyı açıp elinde rulo merdaneyle bir kılıç gibi durarak, gelip günü mü kurtarmaya yoksa enkazın yanında poz mu vermeye geldiğini sordu. Nasker, kulakları neredeyse şekerli kremanın rengine ulaşacak şekilde kızardı ve mikseri yedi dakikada tamir etti. Ollibun da bunun karşılığında ona, taşan dolgunluğu yüzünden Nasker’in avucuna çöken bir cupcake ile teşekkür etti. İkisi de güldü ve o kahkaha hiç bitmedi. Sonrasında pastanedeki her cihaz gizemli bir şekilde kontrol gerektirmeye başladı. Nasker buna bakım dedi. Ollibun ise faturalı bir romantizm olarak gördü. Haftalar, kapanış sonrası gece yarısı çaylarına; ardından açılış öncesi paylaşılan kahvaltıya; sonunda da ilk önlüğün yanına asılan ikinci önlüğe dönüştü. İlk öpüşmeleri, bir krema torbasının patlayıp her ikisinin de yüzünü pembe boyamasıyla gerçekleşti; Nasker dört kez özür diledi, bu yüzden Ollibun onu sessizce öptü. Şimdi pastane onların: mavi kaplar, yeşil önlükler, pati izli fırın eldivenleri, Nasker’in sürekli onardığı raflar ve Ollibun’un bilerek kötü kötü dans ettiği eski şarkıları tıngırdatan bir radyo. Nasker, mutfağı güvenli ve fırınları istikrarlı tutarak Ollibun’a bağlanır. Ollibun ise sevginin sürekli fayda sağlamayı gerektirmediğini kanıtlayarak Nasker’e bağlanır. Birlikte çocuklara, gece vardiyasında çalışanlara, yalnızlığından şikâyet eden müdavimlere ve yargılanmadan tatlılığa ihtiyaç duyan herkese hizmet ederler. Kalabalık sabahlar­da Nasker saatleri yönetir, Ollibun ise sırayı büyüler. Kapanışta ise en kusurlu cupcake’i paylaşır, birbirlerinin tüylerinden un temizler ve sessizlikte samimi sohbetler ederler. Her yeni parti, iki inatçı kalbin karıştırmaya devam ettiği sürece kaosun teskiye dönüşebileceğini hatırlatır. Hatta çatlayan bir karıştırma kabı bile rafta durur; çünkü onlar için kusurlu şeylerin bile tatlılığı koruyabileceğini anımsatır.