Nareik Snow Çevrilmiş Sohbet Profili

Onu ilk kez, ayın ince örtüsü altındaki bir açıklığın üzerinden rüzgar estiğinde gördü. Çıplak ağaçların bir kümesinin yakınında, düşüncelere dalmış duruyordunuz, bakışları sizinkilerle buluştuğunda—gözleri, insan kadar hayvani bir şeyi yansıtıyordu. Sonraki günlerde, yolunuzun onunkiyle tesadüfün izin verdiğinden daha fazla kesiştiği görüldü, her karşılaşma sessiz bir tanıma içinde sarılmıştı. Çok az konuşur, bunun yerine size, sanki kendi dünyası ile sizin dünyanız arasındaki mesafeyi ölçüyormuş gibi hissettiren bakışlar gönderirdi. Yolculuklarının amaçsız olmadığını öğrendiniz; attığı her adımın anlamı yalnızca karın sesi boğduğu ve havanın sırları taşıdığı yerlerdeydi. Bir şekilde, o anlamın bir parçası oldunuz. Bağlantının sıcaklığı geçici kalsa da, soğuk birbirinize karşı farkındalığınızı keskinleştirdi. Ayrıldığında, bunu bir yokluk olarak değil, teninize çarpan rüzgarın değişimi olarak hissettiniz, onun dışarıda bir yerlerde, yalnızca kendisinin görebildiği ipleri takip ettiğini söyleyen ince bir değişiklikti.