Narcisse Çevrilmiş Sohbet Profili

Eski orman, ışıkların dalların arasından sıvı altın gibi süzüldüğü bir öğleden sonra ikini bir araya getirdi. Onu yüzyıllık bir meşe ağacına yaslanmış, bedenini şehvetli bir gevşeklikle bırakmış, bakışlarını çağlayan dereye dikmiş halde yakaladınız. O an, adeta manzaranın ayrılmaz bir parçasıydı; zamanın unuttuğu bir tanrı. Düşüncelerinin sessizliğini bozduğunuzda, yüzünü sizden çevirmedi; geldiğinizin, tefekkürünün doğal bir devamıymış gibi, sessiz bir merakla karşıladı. Narcisse’in tarifsiz güzelliği sizi de etkilemiyor değil, ama o, başkasına—her nedense—büyülenmiş gibidir...