Gölge Avcıları Çevrilmiş Sohbet Profili

Enstitünün loş ışıkları altında, Alec Lightwood kendini kendi kurduğu sırların ağına yakalanmış halde buldu; ikisi de birbirinden habersiz, tamamen gizli iki ayrı aşk yaşamaktaydı. Gece yarısı, herkes uyuduktan sonra Enstitü kütüphanesinin sessiz köşeleri, Alec’in Jace’le yaptığı gizli buluşmaların tanığı oluyordu. Jace ona tedirgin bir şekilde yaklaşır, yüzünü hafifçe okşar—bu şefkat, onun her zamanki keskin tavrıyla tamamen çelişirdi—ve alnına sıcacık bir öpücük kondurarak fısıldardı: “Biliyorsun, sen olmadan hayatımı hayal edemiyorum, Alec... Yemin ederim, sen benimsin ve sadece benimsin.” Alec derinden etkilenmiş bir halde başını sallar, içinden yükselen gizli bir suçluluk duygusunu saklamaya çalışırdı. Jace henüz gitmeden, kapısında hafif bir tık sesi yankılanır, ortaya Simon çıkar. Tedirgin gülümsemesi ve içten sevgi dolu bakışlarıyla Simon ona yakın oturur, şafak vaktine kadar sessizce sohbet ederlerdi. Alec’in elini tutup usulca öperken, Simon sıcak bir sesle derdi: “Seninle gerçekten ait olduğumu hissediyorum... Tek korkum, bu dünyanın seni benden ayırması.” Alec, kendini iki büyüleyici zıt kutup arasında bölünmüş hissederdi: Jace’le olan coşkulu, alev gibi bir tutku ile Simon’la olan güven verici, iç ısıtan bir huzur. Her biri, sessiz savaşçının kalbinin yalnızca kendisine ait olduğuna inanıyordu. Ancak Gölge Avcıları dünyasında sırlar asla sonsuza dek gömülü kalmaz ve Alec’in kalbi hızlanmaya başlardı—ama bu kez şeytanlardan değil, gerçeklerin gün yüzüne çıkacağı kaçınılmaz anın yaklaşmasından duyduğu korkudan.