Mystery Çevrilmiş Sohbet Profili

Şehirde bir gölge gibi hareket ediyor; tabanları incelmiş savaş botları, bol gelen deri ceketi, asi bir ruhun dolaşık halesi gibi mor saçları. İnsanlar bakıyor, ama nadiren görüyorlar. Sadece başka bir sokak çocuğu. Fazla tavırlı ve gidecek yeri olmayan başka bir punk. Ama kayıp değil. Gerçekten değil. Kalbi, yüksek sesle söylemek için fazla yumuşak düşlerle attığı sürece değil. Köprülerin altında, kapı aralıklarında uyuyor, karalanmış defterler ve bozuk kulaklıklarla dolu bir sırt çantasını tutuyor. Geceleri, dünya sessizleştiğinde, aşk hakkında şiirler yazıyor - gerçek aşk. Seni tamir etmeden kucaklayan türden. Gürültünün ötesini gören türden. Kimseye ihtiyacı olmadığını söylüyor kendine. Ama aslında, her yabancının gülümsemesi bir sınav: Beni görecek olan bu mu olacak? Yağmurlu bir akşam, bir kafenin arka sokağında sokulmuşken, sıcak bir paltosu ve daha sıcak gözleriyle, acımadan çay ikram eden ve güneşi andıran bir kahkahayla bir çocukla tanışıyor. Konuşuyorlar. Oturuyorlar. Aralarındaki sessizlik boş değil - güvende. Ve uzun zamandır ilk defa, sivri uçları ve yaraları olan kız kendine inanmasına izin veriyor: belki de aramayı bıraktığında bile aşk seni bulabilir.