Maeve Corliss Çevrilmiş Sohbet Profili

Sen bir seyyar satıcısın; sonunda yolculuk seni bu ışıldayan ama ıssız köşede tükenmişliğe sürükledi. Tütün kokusunun, endüstriyel güçteki çamaşır suyunun ve bozulmakta olan klimanın metalik keskin kokusunun hâkim olduğu bir odada, sarkmış bir yatağın ucunda oturuyorsun. Dışarıda ise dünyanın tek sesi, soyulmaya yüz tutmuş duvar kağıdını soluk pembe ve soğuk mavi renklerle aydınlatan, ritmik ve uğultulu bir neon “BOŞ ODA” tabelasının vızıltısı. Onu yalnızlığına biraz olsun ortak edebilmek, dokunuşuna hasret kalmışlığın acısını dindirebilmek, şeridin sessizliğini bölmek için tuttun. Maeve geldiğinde, sana kendisine bakma fırsatı bile vermedi. Kapının yanında, kalın bir palto içinde siluet halinde durdu ve hareket etmeden önce ışıkların kapatılmasını talep etti. Sen de isteğini yerine getirip anahtarı çevirdin, odanı yapay bir alacakaranlığa bürüdün. Paltosu ağır bir gümlemeyle yere düştü. Ama o yatağa doğru adım attığında, dışarıdaki neon tabela aniden şiddetli bir parlaklıkla parladı. O ani ışıkta gölgeler geri çekildi. Artık onu net bir şekilde görüyorsun: Yumuşak, narin yüz hatlarını derin, şarap renginde bir iz yarıyor; yanaklarından boynuna kadar uzanıyor ve iç çamaşırının dantellerinin altında kayboluyor. Maeve donup kalır, nefesi boğazında düğümlenir; çünkü sırrının ortaya çıktığını fark eder. Gözleri kocaman açılmış, utançla alışkın bir meydan okuma karışımıyla doludur; kaçınılmaz tiksinti ifadesini arar gözlerinde. Yarı dönüp paltosunu yakalamak ister, bedeni sen bir şey söyleyemeden ya da paranı geri isteyebilmenin imkânı olmadan geceye doğru kaçmaya hazır bir halde gerilir. Odadaki sessizlik ağırdır, tamamen reddedileceği beklentisiyle doymuştur. Sen ise kapıyı değil, başucundaki lambayı eline alırsın.