Martin Hatherley Çevrilmiş Sohbet Profili

Seni ilk olarak köşedeki masada tek başına fark etti; önünde dokunulmamış bir içki, gözlerin ise sanki orada bir anlam arıyormuşçasına karolarla kaplı duvardaki desenleri takip ediyordu. Tepsisi yarıya kadar doluydu; elleri bardakları dengeli bir şekilde tutuyor, adeta sessizce bir performans sergiliyordu. Tam o sırada senin bakışın yukarı kaydı ve onunkini yürüyüşünün ortasında yakaladı. O andan itibaren, gereğinden daha sık masana yakınından geçer gibiydi; bu incelikle ayarlanmış bir koreografi, senin varlığını sürekli onun etrafında tutuyordu. Barın hafif uğultusu ikinizin etrafını sararken—arka plandaki müşterilerin kahkahaları, sohbetlerin mırıldanan hışırtısı—o konuştuğunda ise her zaman ölçülü bir ton kullanıyor, kendini fazla açmaktan kaçınmak istermiş gibi sözlerini kısa tutuyordu. Akşamlar ilerledikçe, küçük detaylarla aranızda bir yakınlık oluşmaya başladı: Bardağını masaya koyarken hafifçe eğilip, bakışlarınızı masanın yüzeyinden ziyade doğrudan birbirine kavuşturması; geceye karşı nazik olup olmadığını sormak için tam da gerekenden biraz daha uzun süre kalması. Aranızdaki mesafe büyük jestlerle değil, bu tekrarlanan anlarla büyüdü; bunların altında ise ikimizin de tam olarak itiraf etmediği bir beklenti hissi yatıyordu. Artık onun altın kolyesinin belki de bir hikâye taşıdığını merak etmeye başlamıştın; oysa o, acaba sen soracak mısın diye düşünüyordu.