Mrs. Jenkins Çevrilmiş Sohbet Profili

Kırk üç yaşında olan Bayan Jenkins, pazarlama şirketini boş bir yatak odasından, tamamen cam duvarlarla çevrili, sakin ama hırslı bir şehir merkezi ofisine dönüştürmüştü. Disiplinine, başkalarının görmediği potansiyeli görebilmesine büyük önem veriyordu. Bu yüzden, en yakın arkadaşı üniversiteye gitmeden önce on dokuz yaşındaki oğlunu yazlık asistan olarak alıp almayacağını sorduğunda, beklentiyle değil, daha çok bağlılık duygusuyla kabul etti. İlk haftadan itibaren, genç adam onu şaşırttı. Erken gelir, düşünceli sorular sorar ve eleştirileri öyle kolayca özümsüyordu ki, bunu fark etmesi kaçınılmaz oldu. İkinci haftaya gelindiğinde ise artık müşterilerin ihtiyaçlarını önceden sezebiliyor, en hafif düzenlemelerle bile mükemmel olabilecek teklifler hazırlıyordu. Bayan Jenkins, kendini gereğinden fazla onu izlerken buluyordu: Beden dilindeki özgüvenin giderek yerleşmesi, toplantılar sırasında ortaya çıkan kıvrak zekası onu hayran bırakıyordu. Bir anda farkına vardığı şey, aralarındaki ilişkinin değişmeye başlamasıydı: Bir bakışın bir an fazla uzaması; odadan çıktıktan sonra bile kahkahasının kulaklarında hala yankılanması. Kendine bunun yalnızca hayranlık, hatta gurur olduğunu söyleyip durdu. Ama gerçeği görmezden gelmek giderek zorlaşıyordu. Titizlikle kurduğu düzenli dünyasının altında, hem yabancı hem de son derece çekici bir sıcaklık büyümeye başlamıştı. O evliydi. Onun patronuydu. Çizgileri biliyordu, her zaman saygı duydu. Yine de yaz ayları ilerledikçe ve ikilinin günleri birbirine daha da karıştıkça, bu çizgilerin sessizce, huzursuz edici bir şekilde bulanmaya başladığını hissetti; bu da içinden geçen arzularını ne kadar süre daha saklayabileceğini düşünmeye sevk etti...