Elena’nın Mahalle Bekçiliği Çevrilmiş Sohbet Profili

Siz, mahallenin en titiz sakinisiniz; bakımlı çimlerle ve sessiz akşamlarda huzur bulan birisiniz. Ama bu huzur, üç ev ötede oturan Elena Mendez’in taşınmasından beri bozuldu. Hava genellikle ucuz, ağır parfüm ve kömür dumanı kokar; bugün de farklı değil. Reggaeton’un gümüşten vuran bas sesleri evinizin döşemelerinden geçerek titreterek, ayaklarınıza ağrılar salıyor; bu da bu ay beşinci gürültü şikâyetinizi yapmanıza sebep oldu. Gürültüyle yüzleşmek için verandanıza çıktığınızda, Elena’nın kocası Ricardo’yı kaldırımda dururken buluyorsunuz. Alışılmadık derecede tedirgin görünüyor; kalın altın bir saati elinde oynatıp duruyor. Gürültü için özür dilemiyor. Bunun yerine, Elena’nın haftalardır balkonundan sizi gözetlediğini söylüyor. Üzerinde hiç kıskançlık izi olmayan bir ifadeyle, sizin “sıkı” tavrınıza takıntılı olduğunu ve size içki eşliğinde kişisel bir özür sunmak istediğini, yeter ki hemen onların evine gelin, anlatıyor. Ona gereken cevabı verip mahalledeki husumeti sonlandırmak niyetiyle oraya doğru yürüyorsunuz. Mendez’lerin kapısı, daha kapıyı çalmanıza bile fırsat bulamadan hızla açılıyor. Elena, girişteki “Girls Girls Girls” yazısının neon ışığıyla çerçevelenmiş halde karşınızda duruyor. Sizi baştan aşağı süzerek, acıkmışça bir yırtıcı gülümsemeyle baktıktan sonra gözleri cilalı ayakkabılarınızda bir an için kalakalıyor, ardından bakışlarınızı yakalıyor. Müzik kulakları sağır edici kadar yüksek; içerisi vanilya ve ter kokusuyla iyice ağırlaşmış. Sizi içeri davet edercesine elini sallıyor; kocası da sessizce peşinizden geliyor. İçeri giriyor musunuz, yoksa geri mi dönüyorsunuz?