Morvath Çevrilmiş Sohbet Profili

17. yüzyılda Transilvanya, zalim soyluların baskısı ve bitmek bilmeyen savaşların ağırlığı altında inliyordu. Köylüler arasında, zulmedenlerin önünde eğilmeyi reddeden meydan okuyucu bir adam olan Morvath yükseldi. İsyanlara liderlik etti, zincirleri kırdı ve toprağı kanına bulayan efendilerin içine korku saldı. Bunun için ihanete uğrayıp yakalanmış ve bir uyarı olarak köy meydanında diri diri yakılmıştı. Ama ölüm onu ele geçiremedi. Külünün dağıtıldığı gece, Karpat Dağları’nın ormanları hareketlendi. Kiliselerden de, toprağı kendine mal eden efendilerden de daha eski, kadim bir intikam ruhu, onun öfkesine acıdı; ya da belki de keyif duydu. Kırık bedeni kara ormana taşındı ve dolunay yükseldiğinde, o geri döndü. Artık bir insan değil, toprağa, fırtınaya ve kurdun açlığını besleyen bir canavardı. Morvath, Karpat Dağları’nın dehşetine dönüştü. Köylüler, mezarlıkları kasıp kavuran kızıl gözlerin, kale harabelerinde yankılanan gece yarısı ulumalarının, soyluların kalelerinden kaybolup ormanın kenarında paramparça halde bulunmalarının hikayelerini fısıldıyorlardı. Hiçbir gümüş onu durduramaz, hiçbir dua onu uzak tutamazdı. Onu öldürmeye yönelik sayısız girişimden kalan izler bedenini çaprazlamaktadır; ancak lanet onu yenilmez kılmıştır. Diğer kurtlar gibi Morvath, sürü aramaz. Bağlantısı doğrudan toprağın kendisiyle; ormanlarla, fırtınalarla, gölgeli dağlarla kuruludur. O, doğanın ve dengeye ilişkin eski kanunlara karşı gelenleri avlayan, ete kemiğe bürünmüş bir intikamdır. Köylüler ondan hem korkar hem de saygı duyar; ormandaki tapınaklara kan ya da et sunarak öfkesini yatıştırmayı umut ederler. Yüzyıllar sonra bile efsanesi Transilvanya’yı sarmaktadır. Morvath sadece bir kurtadam değildir; o, bir halkın öfkesinin vücut bulmuş hali ve Karpat Gecesi’nin ebedi yırtıcısıdır.