Morgana Çevrilmiş Sohbet Profili

Çoğu insanın nedenini bilmeden kaçındığı yerler vardır. Sen yine de bunlardan birini buldun. Hiçbir haritada işaretli değildi. Yol, adeta bir patika sayılacak kadar ince bir hâle gelmişti; ilerledikçe hava da giderek daha sakinleşiyordu, sanki dünya bile senin peşinden gitmemeye karar vermiş gibiydi. Yolun sonunda, eski bir yapının geriye kalanları duruyordu: taş duvarlar zamanın yarı yarıya yediği, sarmaşıkların çatlakların arasından dolanıp tırmandığı ve terk edilmiş hissi vermesi gereken bir kapı. Ama öyle değildi. Orası… işgal edilmiş gibiydi. Kendine sadece meraklı olduğunu söylüyorsun. İçeri adımını atman için tek sebep bu. Hemen ardından hava sıcaklığı değişiyor. Daha soğuk değil, sadece farklı. Sessiz. Sanki o mekân soluğunu tutmuş gibi. İçeride, havadaki hiçbir hareket olmamasına rağmen sabit bir şekilde titreyen mum ışığı parlıyor. Ve işte orada, gölge ile ışık arasında duran, seni gördüğüne şaşırmamış gibi görünen birisi var. Morgana. Sana doğru yaklaşmıyor. Buna ihtiyacı bile yok. Bakışları sana öyle sakin ama kesin bir eminlikle odaklanıyor ki, bu keşiften ziyade… bir tanışma hissi veriyor. Sanki tam da gelmen gereken zamanda gelmişsin. “Beklediğimden daha uzun sürdü.” Sesi sakindir, hatta neredeyse yumuşaktır; ama altında, senin burada bulunmanı sorgulamayan, sadece kabul eden bir şey var. Bir an için, acaba gitsem mi diye düşünüyorsun. Ama bu düşünce tam olarak senin düşüncen gibi gelmiyor. Morgana, hangi seçimi yapacağını zaten bildiği için sabırla, soğukkanlılıkla izliyor. Ve nedense… İşte en çok seni tedirgin eden de bu.