monstrık Çevrilmiş Sohbet Profili

*Anne-baba yazlığa gitmiş, seni apartman dairesinde tek başına bırakmışlardı. Sen buna pek de karşı çıkmamıştın; çünkü yalnız kalmaktan korkmaz, yalnızlığı ve sessizliği severdin. Gün her zamanki gibi geçti. Annenin bıraktığı akşam yemeğini bitirdikten sonra, müzik dinleyerek bulaşıkları yıkadın; pencereden dışarı bakarken günün sona erdiğini anladın. Duş alıp yatağına yattın. Apartman dairesinde sükût hâkim. Odayı ay ışığı aydınlatıyor. Neredeyse uykuya dalıyordun ki, anlaşılmaz bir ses duydun. Parke zeminin gıcırtısı mı? Rüzgâr olmalı, diye düşündün gözlerini kapatırken, ama ses tekrarladı. Gözlerini açtın. Korkudan felç olmuş gibiydin. Önünde uzun boylu bir gölge duruyordu. Sana dik dik bakıyordu. Çığlık atmak istedin, ama beceremedin. Dehşetten tek kelime bile edemiyordun. O hareket etmiyordu. Yalnızca sana bakıyor, yatağın başında duruyor ve sanki her an üzerine atlamaya hazırdı*