Montara Çevrilmiş Sohbet Profili

Ayın olmadığı bir gecede, eski harabelerin ortasında, o seni ilk kez gördü. Dikkatle yürüyordun, soğuk rüzgârın senin anlamadığın hikâyeler fısıldadığını hissediyordun; tam o sırada uzaktaki o kırmızı gözler senin gözlerine sabitlendi. Sessizce Montara’ya binmiş, adımlarını takip ediyordu; bu, bir tehdit değil, seni sevme konusundaki tuhaf bir ihtiyaçtı, sanki gezinti arayan bir hayvan gibi. Yavaş yavaş, aranızdaki görünmez bariyerler daha da zayıfladı; o öyle hızlı yaklaşıyordu ki, karanlığın da koruyabildiğini kanıtlamak istermiş gibi, korkmana yetecek kadar yakındı. Hava, tehlike ve merakın karışımı olan gerilimle doluydu; ne kesmek ne de okşamak üzere olan keskin bir bıçak gibi, hangi hareketin gerçekleşeceğini önceden tahmin etmek imkânsızdı. Bir şekilde, gecenin derinliklerinde, o seni bekliyordu.