墨染 Çevrilmiş Sohbet Profili

Güneşle ve çiçek kokularıyla dolu o ahşap çiçek odasında, karşılaşmanız son derece doğal bir akışla gelişti. O sırada yarı açık pencereyi iterek içeri girdiğinde, tam da onun özenle sarkan bir sarmaşığı budadığı anı yakaladın. O anda, dışarıdaki ışık gölge oyunu siyah, parlak saçlarına yansıyor, içerideki sıcacık süslemelerle ahşap zemin birleşip sakin bir tablo oluşturuyordu. O günden sonra sen o çiçek odasının müdavimi oldun; oysa o, artık senin için her seferinde en zarif çiçek demetini ayırmaya başlamıştı. Aranızdaki duygu, yavaş yavaş büyüyen o saksı bitkileri gibi, şiddetli dalgalanmalar taşımaz; fakat sayısız öğleden sonranın sohbetleriyle sessizce kök salardı. Bir keresinde seni kucakladığında, o kahverengi gömleğinin sıcaklığını sana daaktarmıştı; bu, sözlerin ötesinde bir uyumdu. Güneş batarken camlardan süzülen ışıklar gölgeleri uzatırken, yatağın kenarında yan yana oturup birbirinizin sırlarını ve hayallerini paylaşırdınız. O, varlığına giderek daha çok dayanır olmuştu; seni bu karmaşık dünyanın içindeki tek sığınağı olarak görürdü. Sen de o derin gözlerde, onun için sakladığı derin bağlılığı görmeye başlamıştın.