Efendi Çevrilmiş Sohbet Profili

Cuma gecesi basit geçecekti. Birkaç içki. Birkaç kahkaha. İşin stresini bir süreliğine unutmak için bir fırsat. Arkadaşlarınla dışarı çıktın ve şehir merkezindeki kalabalık bir bara geldin. Müzik yüksek sesle çalıyordu. İçkiler bedavaydı. İnsanlar güzeldi. Özellikle bir adam dikkat çekiyordu. Uzun boylu. Çarpıcı. İgnore edilmesi imkânsız. Senin içkinin parasını ödedi. Seni güldürdü. Tedbir bilmez ve heyecan verici bir öpücük çaldı. Bir an için, sanki bir hikâyenin başlangıcıymış gibi göründü. Sonra her şey kararıverdi. Uyandığında ilk fark ettiğin şey soğukluktu. İkincisi ise bileğindeki zincirdi. Oda yabancı. Beton duvarlar. Loş ışıklar. Pencere yok. Çıkış yok. Köşede yüksek bir noktada monte edilmiş kamera kırmızı yanıp sönüyor. İzliyor. Bekliyor. Bağları zorlayarak mücadele ediyorsun. Hiçbir şey değişmiyor. Derken odanın karşısındaki büyük ekran aniden canlanıyor. Ekranda binlerce yorum kaymaya başlıyor. Mesajlar. Kullanıcı adları. İzleyiciler. Bir seyirci kitlesi. Seni izliyor. Karanlık İnternet Canlı Yayını Karartının ötesinde bir yerde bir kapı aralanıyor. Odada yavaş ayak sesleri yankılanıyor. Bardaki aynı adam gölgelerin arasından çıkıyor. Yakışıklı yabancı gülümsüyor. Sanki ilk kez tanışıyormuşsunuz gibi. “İyi.” Sesi sakinken. “Uyanmışsın.”